السيد الخوئي

242

توضيح المسائل ( فارسي )

( مسأله 1396 ) تا انسان زنده است اگر چه از قضاى نمازهاى خود عاجز باشد ، ديگرى نمىتواند نمازهاى أو را قضا نمايد . ( مسأله 1397 ) نماز قضا را با جماعت مىشود خواند ، چه نماز امام جماعت ادا باشد يا قضا ، ولازم نيست هر دو يك نماز را بخوانند مثلا اگر نماز قضاى صبح را با نماز ظهر يا عصر امام بخواند اشكال ندارد . ( مسأله 1398 ) مستحب است بچه مميز را يعنى بچه‌اى كه خوب وبد را مىفهمد . به نماز خواندن وعبادتهاى ديگر عادت دهند بلكه مستحب است أو را به قضاى نمازها هم وأدار نمايند . نماز قضاى پدر كه بر پسر بزرگتر واجب است ( مسأله 1399 ) اگر پدر نماز خود را بجا نياورده باشد ، ومىتوانسته است قضا كند ، وبنابر احتياط هر چند از روى نافرمانى ترك كرده باشد ، بر پسر بزرگترش واجب است كه بعد از مرگش به جا آورد ، يا براي أو أجير بگيرد وقضاى نمازهاى مادر بر أو واجب نيست هر چند بهتر است . ( مسأله 1400 ) اگر پسر بزرگتر شك دارد كه پدرش نماز قضا داشته يا نه چيزى بر أو واجب نيست . ( مسأله 1401 ) اگر پسر بزرگتر بداند كه پدرش نماز قضا داشته وشك كند كه بجا آورده يا نه ، بنابر احتياط واجب بايد قضا نمايد . ( مسأله 1402 ) اگر معلوم نباشد كه پسر بزرگتر كدام است ، قضاى نماز پدر بر هيچ كدام از پسرها واجب نيست . ولى احتياط مستحب آنست كه نماز أو را بين خودشان قسمت كنند ، يا براي انجام آن قرعه بزنند . ( مسأله 1403 ) اگر ميت وصيت كرده باشد كه براي نماز أو أجير بگيرند بعد از آن كه أجير نماز أو را بطور صحيح بجا آورد ، بر پسر بزرگتر چيزى واجب نيست . ( مسأله 1404 ) اگر پسر بزرگتر بخواهد نماز مادر را بخواند ، بايد در جهر واخفات به تكليف خود عمل كند ، پس قضاى نماز صبح ومغرب وعشاى مادرش